0

Koncerty kameralne w Wilanowie: “Niebiańska polifonia, czyli sekrety instrumentów basowych”

27 września 2020 17:00 (niedziela)

Cykl: Koncerty kameralne w Wilanowie

KONCERT  |  Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie - Oranżeria

Warszawska Opera Kameralna rozpoczyna cykl koncertów w przepięknych wnętrzach Oranżerii Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Każda część będzie dedykowana innemu cenionemu kompozytorowi.

Zapraszamy w każdą niedzielę września o godz. 17.00.

Podczas koncertu 27 września wystąpią muzycy orkiestry Musicae Antiquae Collegium Varsoviense w składzie:

Jakub Kościukiewicz (wiolonczela,wiolonczela piccolo, kierownictwo artystyczne)
Karolina Szewczykowska (viola da gamba sopranowa, wiolonczela piccolo)
Justyna Rekść-Raubo (viola da gamba sopranowa i tenorowa)
Anna Cierpisz (wiolonczela, wiolonczela piccolo)
Aleksandra Rybak-Żymła (wiolonczela)
Paweł Muzyka (violone)
Krzysztof Marosek (pozytyw)

 

Zespół Wokalny WOK:

soprany

Aleksandra Biskot
Karolina Geryń
Sylwia Stępień
Magdalena Smulczyńska

alty

Kinga Głogowska
Ewa Puchalska
Ewelina Rzezińska
Dorota Solecka

tenory

Piotr Jakacki
Jakub Pawlik
Krzysztof Piernik
Aleksander Słojewski

basy

Bartłomiej Kornacki
Krzysztof Matuszak
Grzegorz Zychowicz
Piotr Pieron

Kierownik Zespołu Wokalnego WOK: Krzysztof Kusiel-Moroz

 

 

Program koncertu

Giovanni Pierluigi da Palestrina (1525-1594)
Kyrie Missa Papae Marcelli (1562) wersja instrumentalna

Johann Hermann Schein (1586-1630)
Canzona 24 a 5 z Venuskränzlein (1609)

Michael Pretorius (1571-1621)
Nur bitten wir den Heiligen Geist (1607) wersja instrumentalna

 Adam Jarzębski (1590-1649)
Canzona Kőnigsberga a 4 (1627)

 Wacław z Szamotuł (1520-1560)
Już się zmierzcha

Johann Pachelbel (1653-1706)
Canon i Gigue (1680)

Orlando di Lasso (1532-1594)
Matona mia cara
Echo

Claudio Monteverdi (1567-1643)
Lasciate mi morire
psalm Nisi Dominus z Vesperes Solennes de BMV

Thomas Tallis (1505-1585)
A Solfing Song (1578)

William Byrd (1543-1623)
Fantasia a 6 no. 2 T 389

Orlando Gibbons (1583-1624)
Pavana & Gagliarda a 6 

Henry Purcell (1659-1695)
Fantasia In Nomine a 6

Giacomo Carissimi (1605-1674)
Plorate filii Israel z oratorium Jephte (1648) wersja instrumentalna

Koncerty kameralne w wykonaniu muzyków MACV to możliwość poznania bardzo szerokiego spektrum repertuarowego, od renesansowej polifonii zaczynając a na muzyce dojrzałego romantyzmu, kończąc. Jest to też niepowtarzalna okazja, aby lepiej poznać indywidualne umiejętności poszczególnych muzyków grających na co dzień w jednej z wiodących polskich orkiestr instrumentów historycznych: Musicae Antiquae Collegium Varsoviense.

Samo pojęcie muzyka kameralna jest niezwykle szerokie. Nazwa pochodzi z włoskiego: da camera czyli „do komnaty, pokoju” i początkowo określano nią muzykę wykonywaną w pomieszczeniach prywatnych. Ze względu na swój intymny charakter muzykę kameralną określa się mianem „muzyki przyjaciół”. Przez ponad 100 lat kameralistyka była grana głównie przez muzyków amatorów w ich domach, a nawet dziś, gdy kameralistyka przeniosła się z domu do sali koncertowej, wielu muzyków, amatorów i profesjonalistów, nadal uprawia kameralistykę dla przyjemności. Granie muzyki kameralnej wymaga specjalnych umiejętności, zarówno muzycznych, jak i towarzyskich, różniących się od umiejętności niezbędnych do gry solowej czy symfonicznej.

W cyklu Koncerty Kameralne w Wilanowie usłyszymy między innymi mistrzów renesansowej polifonii, sonaty barokowe, klasyczne tria i kwartety, zarówno smyczkowe, jak i przeznaczone na instrumenty dęte oraz  divertimenta i koncerty komponowane dla bardziej rozbudowanych zespołów. Podczas wybranych koncertów usłyszymy dzieła wokalno-instrumentalne mistrzów XVII i XVIII-wieku.

Koncert „Niebiańska Polifonia” zostanie zaprezentowany przez sekcję wiolonczel i kontrabasów zespołu Musicae Antiquae Collegium Varsoviense. Muzycy zagrają na violach da gamba, wiolonczelach, wiolonczelach piccolo i violone. W programie znajdą się wielogłosowe polifoniczne kompozycje europejskiego renesansu i baroku, zarówno oryginalne kompozycje instrumentalne, jak i transkrypcje muzyki wokalnej.

Tradycja gry konsortowej, zapoczątkowana jeszcze w epoce Renesansu, przeniosła się również do Baroku jako jeden z wariantów. Szczególnie popularna była w Anglii, krajach niemieckojęzycznych i muzyce włoskiej. Renesans zdominowany był przez polifonię (muzykę wielogłosową, gdzie każdy z głosów jest równorzędny), która funkcjonowała również w Baroku, obok nowatorskich rozwiązań monodii akompaniowanej i faktury homofonicznej (gdzie jeden z głosów jest nadrzędny, a inne pełnią funkcję akompaniamentu).

Konsort to zespół od trzech do sześciu instrumentów z tej samej rodziny. Uzależnione to było od ilości głosów w utworze. Istniały różne typy tych zespołów:

  • konsorty viol da gamba, (czyli wiol kolanowych)
  • viol da braccio (wiol ramiennych, czyli konsorty skrzypcowe, którego pozostałością jest dziś kwartet czy inne zespoły smyczkowe)
  • konsorty dulcjanów (wcześniejsze formy fagotu)
  • fletów prostych
  • fletów poprzecznych
  • konsorty puzonowe
  • oraz mieszane zwane też po angielsku broken consorts.

Konsort składał się z instrumentów sopranowych, altowych, tenorowych i basowych. Z ciekawostek można przytoczyć, że współczesny kontrabas jest pozostałością po najniższym instrumencie z grupy viol da gamba, zaś wiolonczela to basowa wersja wioli ramiennej (violi da braccio).

  • Udostępnij
Font Resize
Contrast