0

Idomeneo, Re di Creta / Idomeneusz, król Krety

19 czerwca 2019 19:00 ( środa )

Cykl: Festiwal Mozartowski

Opera  |  Teatr Warszawskiej Opery Kameralnej, Al. Solidarności 76b

Wolfgang Amadeus Mozart

Idomeneo, re di Creta KV 366
Idomeneusz, król Krety

opera seria w trzech aktach, oryginalna włoska wersja językowa
Libretto Giambattista Varesco

 

Inscenizacja i reżyseria Michał Znaniecki
Kierownictwo muzyczne Marcin Sompoliński
Scenografia Luigi Scoglio

 

Choreografia Inga Pilchowska
Kostiumy Małgorzata Słoniowska
Reżyseria światła Dariusz Albrycht
Wizualizacje Karolina Jacewicz
Asystent reżysera Anita Maszczyk
Asystent choreografa Joanna Ziemczyk

 

OBSADA:

Idomeneo Aleksander Kunach
Idamante Elżbieta Wróblewska
Ilia Maria Stasiak / Agnieszka Sokolnicka
Elettra  Anna Mikołajczyk
Arbace  Bartosz Nowak
Gran Sacerdote di Nettuno  Jacek Szponarski
La Voce Dariusz Górski

 

Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej
Krzysztof Kusiel-Moroz  przygotowanie Zespołu Wokalnego

 Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej „Musicae Antiquae Collegium Varsoviense”

 

Idomeneo Re di Creta

 29 stycznia roku 1781 w teatrze dworskim w Monachium miała miejsce prapremiera wyjątkowego dzieła Mozarta. Opera Idomeneo Re di Creta choć nie jest dziś uważana za najważniejszą w jego dorobku wydaje się niezwykle ważnym elementem jego rozwoju jako kompozytora operowego.

Utwór jest przykładem dzieła, które łączy elementy opery seria z reformą gluckowską. Stąd też w samej budowie libretta spostrzegamy wiele powiązań z francuską tragedię en musique. Wielkie rozbudowane chóry, marsze i sceny zbiorowe, wykazują mocne powiązanie z Ifigenią w Aulidzie oraz Ifigenią na Taurydzie Glucka. Także zachowanie pewnych konwencji teatru barokowego jak sceny ofiarne, wyrocznia, burza morska, pojawienie się potwora posiadają swoją bogatą historię zwłaszcza w operze francuskiej.

Te wszystkie, genetycznie barokowe  elementy sztafażu operowego, pozostają jednak tylko tłem dla wyjątkowej oprawy muzycznej. Mozart po raz pierwszy „wyrzucił” z siebie ogrom pomysłów muzycznych, własnych, bądź zbieranych od różnych kompozytorów ale filtrowanych przez genialny umysł. Idomeneo jest operą niezwykle dramatyczną, pełną zwrotów akcji, a jednocześnie dziełem, w którym kompozytor po raz pierwszy charakteryzuje postacie. Pozbawieni wydumanej koturnowości widocznej jeszcze u Glucka, bohaterowie mitów stają się dzięki sugestywnej i szczerej muzyce Mozarta żywymi ludźmi. Wszystkie arie i ansamble nakierował kompozytor na scharakteryzowanie poszczególnych dramatis personae. Dobry ojciec – Idomeneo, lojalny syn – Idamantes, kochająca narzeczona –Ilia, szalona i demoniczna Elektra. Każda z postaci mówi własnym językiem muzycznym, niewolnym od pewnych operowych konwencji epoki. Cała muzyka rozwijana jest jednak przez kompozytora w sposób całkowicie indywidualny, świadczący o nieprzeciętnym talencie i genialnym umyśle muzycznym.

Inscenizacja przygotowana dla Warszawskiej Opery Kameralnej przez Michała Znanieckiego eksploatuje wszystkie możliwości dzieła, wskazując jego mityczny i barokowy jeszcze wymiar poprzez fantazyjne projekcje multimedialne, oraz poprzez głębokie wniknięcie w emocjonalność kompozycji nadaje jej wymiar ludzki i uniwersalny.     

 

  • Udostępnij
Font Resize
Contrast